ವ್ಯರ್ಥಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಮರೆತುಬಿಡು ಮನವೆ ಅರ್ಥವಾದಷ್ಟೇ ಅರ್ಥ

ಹಗಲು ಉರುಳುರುಳಿ ಇರುಳು ಮೂಡುವುದು
ಬದುಕಿಗುಂಟೆ ಅರ್ಥ?
ರಾತ್ರಿ ಹೊಡಮರಳಿ ಬೆಳಗು ಅರಳುವುದು
ತವಕವೆಲ್ಲ ವ್ಯರ್ಥ!

ಮೌನಮಾಯೆಯಲಿ ಮಾತು ಬಿಡಿಹೂವು ಮಾತಿಗೇಕೆ ಅರ್ಥ?
ನುಡಿಯದಿದ್ದರೂ ಬಯಲಾಗುತಿಹುದು ನಡೆನುಡಿಯ ಸುಪ್ತ ಸ್ವಾರ್ಥ!
ಬೇಡೆವೆಂದರೂ ನಿಜವ ನುಡಿಯುತಿದೆ ತಡೆಯಿರದ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿ!
ಕಂಡುಂಡ ನೋವು ಮಂದರದಿ ಮಿಡಿಯುತಿದೆ ಮನಸು ಮೂಕಪಕ್ಷಿ!


ಜೀವ ಜೀವ ಅರಿತಾಗ ಮೂಡುವುದು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಮೌನ.
ಯಾತನೆಯ ಜೇಡ ನೇಯುತಿರೆ ಬದುಕು; ಮಾತೇ ಅರ್ಥಹೀನ
ಒಲವು ನಲಿವುಗಳ ಒಡಲಾಳದಿಂದ ಮೊಳಗೀತೆ ಹೃದಯಗೀತೆ
ಮುಖವಾಡ ಸರಿದು ನಿಜಮುಖವು ಹೊಳೆದು ಸಾಮರಸ್ಯ ಮೂಡೀತೆ?

ವ್ಯರ್ಥಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಮರೆತುಬಿಡು ಮನವೆ ಅರ್ಥವಾದಷ್ಟೇ ಅರ್ಥ
ಅರ್ಥಮಾಡಿಸಲಿಕ್ಕೆ ಕಾದು ಕೂತಿದ್ದಾನೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ.

ಟಿಪ್ಪಣಿ-
ಯಾವತ್ತೋ ಬರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದ ನಾಗರಹೊಳೆ ಪ್ರವಾಸದ ಲೇಖನಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನ ಡೆಸ್ಕ್ ಟಾಪ್ ಜಾಲಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ಲೇಖನಕ್ಕೆ ಮೌನಮಾಯೆಯ ನಡುವೆ ರಾಗಗಳ ನೆರಳು ಅಂತ ಹೆಸರು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ ಅಂತ ನೆನಪು. ಅದನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಈ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಾಲುಗಳು ಸಿಕ್ಕವು.
ಇಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟ ಕವಿತೆಯನ್ನು ನಾನ್ಯಾಕೆ ಬರೆದಿಟ್ಟುಕೊಂಡೆ. ಯಾರ ಕವಿತೆ ಇದು ಎಂದು ಮೂರು ವಾರ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಗೆಳೆಯರನ್ನೂ ಕೇಳಿ ನೋಡಿದೆ. ಯಾರಿಗೂ ಓದಿದ ನೆನಪಿರಲಿಲ್ಲ. ಇವತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಜ್ಯೋತಿ ಇದು ನೀವೇ ಬರೆದದ್ದಲ್ವಾ ಅಂತ ನೆನಪಿಸಿದಳು.
ಕವಿತೆ ಹೇಗಿರಬಾರದು ಅನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿ ಇದನ್ನಿಲ್ಲಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಇದೊಂಥರ ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್ ಕ್ರಿಟಿಸಿಸಮ್ಮು. ನೋಡಿರಿ, ಓದಿರಿ, ಆನಂದಿಸಿರಿ ಮತ್ತು ಅನುಭವಿಸಿರಿ.
-ಜೋಗಿ